Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ZWIERZĘTA FUTERKOWE

1960
Agnieszka Osiecka

"Czekam, aż mnie zwolnią z wojska, a potem - na brazylijską wizę. Moja siostra ma w Brazylii fermę. Ja, wiesz, latałem w powietrzu: rzucałem na Niemców bomby, ale to w gruncie rzeczy nigdy nie był mój żywioł. Marzyłem zawsze o tym, żeby gdzieś na cichej wsi hodować futerkowe zwierzęta. Czy to nie zabawne? Co? Akurat futerkowe zwierzęta. Nie kury, nie świnie, nic takiego. To mnie nie obchodzi. Nic a nic. Tylko właśnie zwierzęta futerkowe" (S. Dygat, Zwierzęta futerkowe, [w] tegoż, Pola Elizejskie, Warszawa 1956, s. 102; pierwsze wydanie tomu: w roku 1949) - oto fragment noweli Stanisława Dygata, która stała się podstawą jednej z etiud szkolnych Agnieszki Osieckiej. W przeciwieństwie do zekranizowanego wcześniej Słonia (według krótkiej prozy Sławomira Mrożka), Zwierzęta futerkowe są obrazkiem kameralnym, trzymającym się blisko ziemi, zabarwionym finalnie pewną złośliwością. Okolice końca wojny, dwóch polskich żołnierzy (role Leszka Biskupa i Jerzego Karaszkiewicza), stacjonujących we Francji (film rozpoczynają i kończą fragmenty Marsylianki), rozmawia w małej kawiarni o przyszłości: jeden z nich, jak zaświadcza cytat, snuje wizję posiadania brazylijskiej hodowli; drugi - znacznie bardziej sceptyczny co do szans rozpoczęcia powojennego życia na nowo - raczej wykręca się od entuzjastycznej dyskusji o marzeniach. W lokalu pojawia się w pewnym momencie młoda, elegancka (ma na sobie futro - to detal istotny fabularnie) Francuzka (Krystyna Sienkiewicz) z dzieckiem. Nieznający języka obcego żołnierz (przyszły hodowca) prosi lepiej zorientowanego lingwistycznie kolegę o pośrednictwo w rozmowie, która szybko okazuje się wstępem do flirtu i głębokich spojrzeń w oczy. "Rzeczywiście, zdumiewający masz pociąg do zwierząt futerkowych" - rzuca na chwilę przed wyjściem z baru niedawny tłumacz, przekonawszy się, że dalsza pomoc z jego strony jest całkowicie zbędna. I już? I już - zarówno w opowiadaniu Dygata, jak i etiudzie Osieckiej, wiernie podążającej za literą oryginału, ani mu nowych wątków nie przydając, ani niczego z już istniejących nie ujmując. Pozostają zatem również na ekranie Zwierzęta futerkowe niewielką, ograniczoną przestrzennie do jednego pomieszczenia sceną, której ostateczny wydźwięk prowokuje może i do uśmiechu, gorzko jednak zabarwionego. Kryje się przecież w ostatnim wypowiedzianym na głos zdaniu tej historii nie tylko uszczypliwość, ale też chyba smutne przeczucie, że plany towarzysza zaczynają się i kończą we francuskiej kawiarence.

Piotr Pławuszewski
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.plAnna Gostkowska