Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

NIGDY TU JUŻ NIE POWRÓCĘ

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1990
  • Premiera:
    1990. 04. 19
  • 80 min
    Rejestracja spektaklu 22-24.02.1990, klub studencki "Stodoła" w Warszawie.

"Nigdy tu już nie powrócę" to najbardziej intymny spektakl w naszej cywilizacji. W czasach paradoksalnej konsumpcji, masowych komunikacji, morderstw, pozostaje mała rzecz - życie indywidualne" - mówił na konferencji prasowej w Rzymie Tadeusz Kantor (1915-90). Spektakl, uznany przez krytykę za "krańcową manifestację teatru indywidualnego", miał swą światową prapremierę w Mediolanie 24 kwietnia 1988 r. (koprodukcja polsko-włosko-francusko-niemiecka). Wystawiony potem na scenie Starego Teatru w Krakowie, został zarejestrowany dla Teatru Telewizji podczas gościnnych występów Teatru Cricot 2 w klubie studenckim "Stodoła" w Warszawie w dniach 22 - 24 lutego 1990 r. W autorskim przedstawieniu (scenariusz, reżyseria, scenografia, zdjęcia) Tadeusz Kantor po raz pierwszy pojawił się również jako aktor. Występując jako Ja - we własnej osobie, opowiadał o sobie i swoim życiu, swojej twórczości. Spektakl jest kolażem jego wspomnień i cytatów z własnych, poprzednich przedstawień, poczynając od "Powrotu Odysa" (1944) z okresu Eksperymentalnego Teatru Podziemnego, poprzez wieloetapowe, różnorakie gry z Witkacym w Teatrze Cricot 2 (1956-1972), realizujące idee "teatru informel" ("W małym dworku"), "teatru zero" ("Wariat i zakonnica"), "teatru happeningowego" ("Kurka wodna), "teatru niemożliwego" ("Nadobnisie i koczkodany"), aż po trylogię składającą się na Kantorowski "teatr śmierci" (1975-1982) - "Umarła klasa", "Wielopole, Wielopole", "Gdzie są niegdysiejsze śniegi".
Zaliczone do Złotej Setki przedstawienie to swego rodzaju spektakl w spektaklu - suma dzieła artysty albo artystyczna autobiografia, rozumiana jako obsesyjna, symboliczna podróż przez zakamarki pamięci osobistej. Kantor nie stroni przy tym także od symboliki liczb, uznając, że jako artysta narodził się dla teatru w roku czterdziestym czwartym ("Powrót Odysa") i po czterdziestu czterech latach dokonuje podsumowania swej działalności artystycznej, pod przewrotnym tytułem "Nigdy tu już nie powrócę". Spotkanie z widmami przeszłości i postaciami z niegdysiejszych przedstawień odbywa się w podrzędnej knajpie, gdzieś na pograniczu jawy i snu. Schodzą się tu Kurka Wodna i bohaterowie z tej samej sztuki, Lady Angielska i Wielki Gimnastyk, Księżna Kremlińska i Kobieta z łapką na szczury z "Nadobniś i koczkodanów", Wisielec i Gracz z "Niech sczezną artyści", obaj kardynałowie-bliźniacy z "Gdzie są niegdysiejsze śniegi", postaci z "Umarłej klasy", "Wielopola...", ksiądz i rabin, najeźdźcy i męczennicy sprawy narodowej, oprawcy i ofiary... Bohaterowie końca XX wieku, Kantorowskiej wizji świata i teatru. Pośród nich krążą obdarta knajpiana posługaczka - Dziwka Bosa i panna młoda w welonie - Ta Pani, dla której Ja - we własnej osobie aranżuje cały spektakl. Dwie kobiety, intrygujące swą niemą obecnością, stoczą ze sobą wspaniałą walkę, obie niezwyciężone, jak Śmierć i Miłość. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Varia
pokaż

2017.02.11 01:39:23
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
e-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa RaszewskiegoStowarzyszenie Autorw Zdj Filmowych