Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE!
W tytułach filmów w wyszukiwarce nie uwzględniamy występujących w nich znaków przestankowych.
Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

Tadeusz Konwicki

Tadeusz Konwicki - galeria

 
zwiń

  • 1926. 06. 22
    Data urodzenia
    Nowa Wilejka
  • 1950
    Nagroda
    Państwowa III stopnia za powieść "Przy budowie"
  • 1962
    Odznaczenie
    Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1964
    Odznaczenie
    Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1965
    Nagroda
    nagroda literacka Fundacji im. Kościelskich w Genewie
  • 1975
    Nagroda
    nagroda Fundacji A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku
  • 1989
    Nagroda
    nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia; Konwicki odmówił przyjęcia tej nagrody
  • 2002
    Nagroda
    Polska Nagroda Filmowa "Orzeł" w kategorii: Nagroda za Osiągnięcia Życia
  • 2002
    Nagroda
    Nagroda im. Jana Parandowskiego za całokształt twórczości przyznawana przez polski PEN-Club
  • 2005
    Nagroda
    Nagroda Honorowa "Pióro Mistrza" za całokształt twórczości na Lecie Filmów w Toruniu
  • 2005
    Odznaczenie
    Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
  • 2007
    Nagroda
    Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy
  • 2008
    Nagroda
    Nagroda za całokształt twórczości na 22. Tarnowskiej Nagrodzie Filmowej
  • 2009
    Nagroda
    Honorowy "Złoty Glan", nagroda kina "Charlie" w Łodzi
  • 2010
    Nagroda
    Wyróżnienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt twórczości
  • 2011
    Nagroda
    Nagroda Specjalna "Platynowe Lwy" za całokształt twórczości na 36. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni
  • 2011
    Nagroda
    Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich za całokształt osiągnięć artystycznych
  • 2012
    Nagroda
    tytuł "Człowieka Roku Gazety Wyborczej"
  • 2013
    Nagroda
    "Platynowa Szabla" za całokształt twórczości na IV Międzynarodowym Festiwalu Filmów Historycznych i Wojskowych w Warszawie
  • 2013
    Nagroda
    Honorowa Nagroda "Kamera Dawida" jako "uznanie dla jego wybitnego dorobku, a także docenienie jego wkładu w prace nad pamięcią o Żydach polskich" na 11. Warszawskim Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej
  • 2014
    Nagroda
    Nagroda Specjalna Stowarzyszenia Autorów Zdjęć Filmowych (PSC)
  • 2015. 01. 07
    Data śmierci
    Warszawa; pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 3 tuje-3-16)
  • 2026. 05. 15
    Sejm RP podjął Uchwałę "w sprawie upamiętnienia 100. rocznicy urodzin Tadeusza Konwickiego" w brzmieniu:
    "Wszystko, co napisał o swoich stronach, wyznaczało jego rangę literacką. Był pierwszym kierownikiem literackim zespołu filmowego "Kadr" i odegrał wielką rolę w rozwoju polskiego kina. […] Tadeusz nicował swoje książki przez całe lata i w pejzażu polskiego kina ma swoje poczesne miejsce" - pisał o Tadeuszu Konwickim Kazimierz Kutz w "Klapsach i ścinkach. Moim alfabecie filmowym i nie tylko".
    Urodzony w 1926 roku w Nowej Wilejce na Wileńszczyźnie prozaik, scenarzysta i reżyser filmowy dorastał w przestrzeni wielokulturowych Kresów, które na zawsze stały się dla niego mityczną Arkadią utraconą. Tadeusz Konwicki - niepokorny, pełen ironii i melancholii - z czasem stał się jednym z najważniejszych twórców niezgody. Przez całe życie pozostawał pisarzem osobnym, wiernym własnym doświadczeniom, pamięci i moralnemu niepokojowi. Jego twórczość stanowi jedno z najważniejszych duchowych świadectw polskiego XX wieku.
    Literacki dorobek Tadeusza Konwickiego tworzą dzieła fundamentalne dla powojennej kultury polskiej, m.in.: "Z oblężonego miasta", "Kronika wypadków miłosnych, Wniebowstąpienie", "Nic albo nic", "Kalendarz i klepsydra" czy "Mała apokalipsa". Choć bardzo często posługiwał się formą narratora pierwszoosobowego, zaznaczał, że jego powieści nie są autobiograficzne. Przemysław Czapliński w książce poświęconej twórczości Konwickiego określił go mianem kontynuatora prozatorskiej tradycji Stanisława Ignacego Witkiewicza - demaskował mechanizmy zniewolenia, upominając się o podmiotowość jednostki uwikłanej w przemoc ideologiczną.
    Od połowy lat 50. Tadeusz Konwicki poświęca się także twórczości filmowej, tworząc tzw. polską szkołę filmową. W autorskim kinie Konwickiego, podobnie jak w jego prozie, pojawia się bohater, któremu trudno odnaleźć się w zastanej rzeczywistości - nieustannie ucieka: od wojennej przeszłości, od wyrzutów sumienia, od własnych niespełnień. Nadał kinu powojennemu wymiar metafizyczny i egzystencjalny, co ukazał w filmach: "Ostatni dzień lata", "Salto", "Jak daleko stąd, jak blisko", "Dolina Issy", "Lawa". Tadeusz Konwicki od 1956 roku mieszkał w Warszawie przy ul. Wojciecha Górskiego 1. Niemal codziennie można było go spotkać przy legendarnym stoliku w kawiarni "Czytelnik" - będącym przestrzenią wolnej, nieskrępowanej myśli - który skupiał wokół siebie wybitne postacie życia literackiego i artystycznego, m.in. Wilhelma Macha, Leopolda Tyrmanda, Stanisława Dygata, Irenę Szymańską, Gustawa Holoubka, Andrzeja Łapickiego i Janusza Morgensterna. W 2005 roku otrzymał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis". Zmarł 7 stycznia 2015 roku w Warszawie. Został pochowany na Powązkach Wojskowych.
    Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o wyjątkowym znaczeniu dokonań Tadeusza Konwickiego dla literatury i kultury polskiej, oddaje hołd temu wybitnemu twórcy w 100. rocznicę jego urodzin.

Jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury powojennej, wybitny pisarz, scenarzysta oraz reżyser filmowy.
Na przełomie 1944 i 45 roku walczył w antybolszewickiej partyzantce AK w lasach podwileńskich. W 1945 przedostał się przez nowe granice Polski i tu przeżył bunt ideowy (literackie świadectwo stanowią przede wszystkim powieść "Rojsty" oraz opowiadanie "Wielkie manewry"), został gorliwym działaczem socjalistycznym, jednym z głównych autorów formacji "pryszczatych" (m.in. utwory: "Przy budowie", "Władza", "Godzina smutku"). Po kolejnym gorzkim rozczarowaniu zajął pozycję outsidera - mimo coraz dobitniej zaznaczanej w wystąpieniach publicznych i działaniach artystycznych postawy opozycyjnej, nie związał się już z żadną grupą. Pisał odtąd dzieła niemal zawsze balansujące w państwie komunistycznym na granicy niecenzuralności - szczególne miejsce zajmują wśród nich zwłaszcza cykl powieści egzystencjalnych: "Sennik współczesny" (1963), "Wniebowstąpienie" (1967), "Nic albo nic" (1971) oraz aluzyjny para-dziennik "Kalendarz i klepsydra" (1976) - zaś od połowy lat siedemdziesiątych nowe utwory Tadeusza Konwickiego były publikowane w podziemiu wydawniczym. Poza oficjalnym obiegiem ukazały się: antyreżymowy tryptyk "Kompleks polski" (1977) - "Mała apokalipsa" (1979) - "Rzeka podziemna, podziemne ptaki" (1984), para-pamiętnik "Wschody i zachody księżyca" (1982) oraz wywiad-rzeka "Pół wieku czyśćca" (rozmowy przeprowadzone przez Stanisława Beresia, pseud. Nowicki; wyd. 1986). Jako prozaik był autorem także m.in.: wspomnieniowego "Nowego Światu i okolic" (1986; domknięcie trylogii autobiograficznej zapoczątkowanej "Kalendarzem i klepsydrą") i "Zórz wieczornych" (1991), powieści "Czytadło" (1992) oraz cyklu, którego bohaterami są dzieci i młodzież: "Dziura w niebie" (1959) - "Zwierzoczłekoupiór" (1969) - "Kronika wypadków miłosnych" (1974); do arcydzieł Tadeusza Konwickiego zalicza się powieść "Bohiń" (1987). Ostatni swój utwór - "Pamflet na siebie" - wydał w roku 1995. Cała dojrzała twórczość autora "Kompleksu polskiego", zakorzeniona bardzo silnie w jego biografii, rozpięta była między rodzinną Wileńszczyzną i Warszawą, w której pisarz-reżyser mieszkał od 1947 roku.
Wkład Tadeusza Konwickiego w rozwój polskiej kinematografii jest równie istotny, jak istotne są jego zasługi dla literatury. To jeden z ojców tzw. "Szkoły Polskiej", która zaistniała, gdy był kierownikiem literackim Zespołu Filmowego "Kadr" (1956-1968). Pracował także jako kierownik literacki "Kraju" (1970-1972), "Pryzmatu" (1972-1977) i "Perspektywy" (1989-1991), inicjując wiele projektów ekranowych. W 2001 roku ukazał się wywiad-rzeka "Pamiętam, że było gorąco" ze wspomnieniami filmowymi Tadeusza Konwickiego. [Przemysław Kaniecki]

Filmografia
chronologicznie ↓  ↑  | wg rodzajów | wg funkcji | zwiń

    Obsada aktorska
    schowaj

  • 2013
    Spektakl telewizyjny
    Obsada aktorska (występuje w roli samego siebie)
  • 1989
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (w ostatniej scenie filmu widzimy wychodzących przez bramę wszystkich aktorów i realizatorów filmu, w tym m. in. Tadeusza Konwickiego żegnającego się z Teresą Budzisz-Krzyżanowską)
  • 1985
    Film fabularny
    Scenariusz, Obsada aktorska (Nieznajomy)
  • 1982
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (twarz reżysera widać w odbiciu obiektywu kamery na planie filmowym; nie występuje w napisach)
  • Scenariusz
    schowaj

  • 1989
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (w ostatniej scenie filmu widzimy wychodzących przez bramę wszystkich aktorów i realizatorów filmu, w tym m. in. Tadeusza Konwickiego żegnającego się z Teresą Budzisz-Krzyżanowską)
  • 1985
    Film fabularny
    Scenariusz, Obsada aktorska (Nieznajomy)
  • 1982
    Film fabularny
    Scenariusz
  • 1982
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (twarz reżysera widać w odbiciu obiektywu kamery na planie filmowym; nie występuje w napisach)
  • 1971
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1967
    Film fabularny
    Scenariusz
  • 1965
    Film fabularny - telewizyjny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1965
    Film fabularny
    Scenariusz
  • 1965
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1961
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1960
    Film fabularny
    Scenariusz
  • 1958
    Film fabularny
    Reżyseria (w napisach określenie funkcji: Realizacja), Scenariusz (w napisach określenie funkcji: Realizacja)
  • 1956
    Film fabularny
    Scenariusz
  • 1954
    Film fabularny
    Scenariusz, Nowela (nie występuje w napisach; informacja za słownikiem "Współcześni pisarze i badacze literatury. T. 4")
  • 1954
    Etiuda szkolna
    Scenariusz
  • Reżyseria
    schowaj

  • 1989
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (w ostatniej scenie filmu widzimy wychodzących przez bramę wszystkich aktorów i realizatorów filmu, w tym m. in. Tadeusza Konwickiego żegnającego się z Teresą Budzisz-Krzyżanowską)
  • 1982
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz, Obsada aktorska (twarz reżysera widać w odbiciu obiektywu kamery na planie filmowym; nie występuje w napisach)
  • 1971
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1965
    Film fabularny - telewizyjny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1965
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1961
    Film fabularny
    Reżyseria, Scenariusz
  • 1958
    Film fabularny
    Reżyseria (w napisach określenie funkcji: Realizacja), Scenariusz (w napisach określenie funkcji: Realizacja)
  • Nowela
    schowaj

  • 1954
    Film fabularny
    Scenariusz, Nowela (nie występuje w napisach; informacja za słownikiem "Współcześni pisarze i badacze literatury. T. 4")
  • Konsultacja
    schowaj

  • 1969
    Film fabularny
    Konsultacja
  • Opieka artystyczna
    schowaj

  • 1972
    Film fabularny - telewizyjny
    Opieka artystyczna
  • Bohater
    schowaj

  • 2021
    Film fabularny
    Bohater (grany przez Pawła Tomaszewskiego)
  • 2013
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 2009
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 2007
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 2002
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 1998
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 1990
    Film dokumentalny
    Bohater
  • 1984
    Film dokumentalny
    Bohater

Varia
schowaj

  • 2016
    Cytat filmowy: OSTATNI DZIEŃ LATA - Reżyseria
  • 2014
    Cytat filmowy: LAWA - Reżyseria
  • 1969
    Cytat filmowy: SALTO - Reżyseria

Pierwowzory i ekranizowane sztuki
schowaj

Nagrody indywidualne
schowaj

Inne nagrody dla ważniejszych filmów
pokaż

2026.05.18 01:11:58
© 1998-2026 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.

Informacja o zasadach publikacji linków i danych adresowych w serwisie filmpolski.pl w ramach pakietu premium.

Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.