KONTRAKT
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1980
- Premiera: 1980. 11. 17
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny. 3085 m. 108 min.
Plenery: m.in. Warszawa (USC na Starym Mieście, hotel "Victoria").

- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (6)
Adam jest ordynatorem jednej ze stołecznych klinik. Wzięty lekarz łączy sukcesy zawodowe z ogromnymi dochodami osiąganymi z "kopertówek". Adam wraz ze swą drugą żoną Dorotą mieszkają w luksusowej willi w jednej z podwarszawskich miejscowości.
Trwają przygotowania do mającego się odbyć ślubu syna Adama - Piotra i Lilki, córki wojewódzkiego dygnitarza. Młodzi odrzucają perspektywę załatwienia przez ojca natychmiastowego przydziału mieszkania i wygodnego urządzenia się w życiu. Adam żąda ślubu kościelnego, zaś ojciec Lilki nie przywiązuje do tej ceremonii żadnej wagi.
Weselna uroczystość gromadzi tłumy gości. Z Anglii przybywa egzaltowana ciotka pana młodego, Penelopa wraz z córką Patrycją, buntującą się przeciwko konwenansom narzucanym jej przez matkę. Na uroczystość przybywa również pierwsza żona Adama, Maria. Mimo nalegań Doroty by została, odmawia udziału w weselnym przyjęciu. Ślub cywilny odbywa się pośpiesznie, młodzi traktują go jedynie jako kontrakt pieczętujący od dawna trwający związek.
Następnego dnia odbywa się ślub kościelny. Zamiast sakramentalnego "tak" pada gromkie "nie", a Lilka ucieka od ołtarza.
Adam i Dorota czynią wszystko, by zatuszować skandal. Weselny orszak podąża do domu na biesiadę. Piotr daremnie szukający Lilki, zrozpaczony upija się i barykaduje w swoim pokoju.
Na dole zaś trwa coraz huczniejsza zabawa. Młodzi przenoszą się do sauny. Patrycja zwabia do łazienki przypadkowo poznanego chłopca. Adam i Penelopa spotykają się w gabinecie na małe "tete a tete".
Penelopa znajduje na półce kopertę - jest przekonana o odkryciu listu miłosnego. Z koperty wysypują się jednak... banknoty tysiączłotowe.
Egzaltowana pani Olga odkrywa brak w torebce dolarów. Inni goście również oznajmiają o zaginięciu drobiazgów. Sytuacja staje się napięta, jedni proponują powiadomienie milicji, inni - rewizję osobistą. Dorota czyni wszystko, by przywrócić spokój.
Tymczasem Adam wiedzie długi dyskurs z ojcem Lilki, niezwykle obrotnym "menadżerem" szczebla wojewódzkiego. Obiecują sobie wzajemne usługi, a także - jeśli "dzieci się dogadają" - wspólny wysiłek, by zapewnić im dostatnią egzystencję... Patronuje temu przyjaciel Adama, tajemniczy "człowiek, który wszystko może", przybyły na wesele ze swym sekretarzem. Wkrótce wyjaśnia się sprawa zaginionych pieniędzy. Służąca odkrywa torebkę Penelopy pełną precjozów - bogatą ciotkę można rozgrzeszyć jako kleptomankę.
Goście wyruszają na kulig. Dorota żegna ich przed bramą. Nagle zauważa Lilkę w ślubnym stroju. W ciszy podążają do lasu. "Czy chcesz porozmawiać?" - pyta Dorota. "Wolę pomilczeć" - pada odpowiedź...
Powracających z kuligu gości zaskakuje widok wozu strażackiego, milicji i karetki pogotowia. Pożar został już ugaszony. Jego sprawca, Piotr, wygłasza gwałtowne oskarżenie ojca i jego systemu wartości symbolizowanego przez krąg wpływowych znajomych i dostatek materialny. Adam chcąc zatuszować skandal skłania lekarza, by odwiózł syna do zakładu dla psychicznie chorych - "wariackie papiery" mają posłużyć jako alibi.
Piotr i Lilka odjeżdżają karetką. Następnego dnia do szpitala przybywa Dorota, serdeczna i troskliwa. Znów wraz z Lilką w milczeniu błądzą po lesie. Na drodze napotykają nieruchomo stojącego jelenia. Wśród absolutnej ciszy spoglądają w jego szeroko rozwarte źrenice...
Krzysztof Zanussi kręcił "Kontrakt" u schyłku okresu propagandy sukcesu. Sięgnął po świetnie wpisany w naszą tradycję literacką motyw wesela, by w jednym miejscu zgromadzić postaci sprawujące władzę i rząd dusz, choć raczej te z niższych szczebli peerelowskich hierachii. Dokonuje gorzkiej, nieco zabarwionej kpiną oceny, pokazując moralne bankructwo tzw. elit. Zarazem też pokazuje trochę bezradną i dziecinną próbę buntu przeciw postawom trudnym już do zaakceptowania przez młodych. Próbę tę - zgodnie z realiami ówczesnej Polski - skazuje na niepowodzenie.
Ekipa
- Reżyseria: Krzysztof Zanussi
- Reżyser II: Anna Beata Bohdziewicz
- Współpraca reżyserska: Mariusz Malinowski, Maria Telenkiewicz
- Scenariusz: Krzysztof Zanussi
- Zdjęcia: Sławomir Idziak
- Operator kamery: Jan Mogilnicki
- Współpraca operatorska: Henryk Jedynak, Zbigniew Wiśniewski
- Scenografia: Tadeusz Wybult
- Scenograf II: Maciej Maria Putowski, Teresa Gruber, Gabriela Allina
- Współpraca scenograficzna: Joanna Lelanow
- Kostiumy: Anna Biedrzycka, Nina Ricci (kostiumy Leslie Caron)
- Muzyka: Wojciech Kilar
- Wykonanie muzyki: Wielka Orkiestra Symfoniczna PRiTv (Katowice)
- Dyrygent: Jacek Kasprzyk
- Dźwięk: Wiesława Dembińska
- Współpraca dźwiękowa: Andrzej Lewandowski, Kazimierz Kucharski
- Montaż: Urszula Śliwińska
- Współpraca montażowa: Ewa Smal
- Charakteryzacja: Halina Sieńska, Krystyna Chmielewska
- Współpraca charakteryzatorska: Irena Bak
- Fotosy: Renata Pajchel
- Kierownictwo produkcji: Tadeusz Drewno
- Kierownictwo produkcji II: Tadeusz Lampka
- Współpraca produkcyjna: Halina Słobodzin, Robert Lipiński, Barbara Pawłowska, Zbigniew Żmigrodzki
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Tor
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Maja Komorowska (Dorota, żona Adama), Tadeusz Łomnicki (Adam Ostoja-Okędzki, ojciec Piotra), Magda Jaroszówna (Lilka Bartoszuk, żona Piotra), Krzysztof Kolberger (Piotr Ostoja-Okędzki), Nina Andrycz (Olga Aleksandrowa, kierowniczka baletu opery), Zofia Mrozowska (Maria, była żona Adama, matka Piotra), Beata Tyszkiewicz (Nina, siostra Doroty), Janusz Gajos (Bolesław Bartoszuk, ojciec Lilki), Edward Lubaszenko (dziennikarz Zygmunt, przyjaciel Piotra), Ignacy Machowski (przyjaciel Adama), Christine Paul (Patrycja, córka Penelopy), Peter Bonke (Sven, partner Niny), Leslie Caron (Penelopa Wilson, bratowa Adama, matka Patrycji), Irena Byrska (niania w domu Adama), Jolanta Kozak (Weronika, służąca w domu Adama), Maciej Robakiewicz (chłopak Patrycji), Jerzy Święch (ksiądz), Bożena Dykiel (Ewa), Liliana Głąbczyńska (baletnica), Laura Łącz (baletnica), Krystyna Sznerr (śpiewająca "Ave Maria" na ślubie Lilki i Piotra), Jan Jurewicz (Zenek, kierowca Bolesława), Eugeniusz Priwieziencew (tancerz Arnold), Andrzej Borkowski, G Borkowska, Maciej Dzienisiewicz, Z Gąsior, S Gieysztor, Andrzej Godleś, Z Godlewska, Zbigniew Grusznic, Andrzej Grzybowski, D Jastrzębska, Rafał Kukulski, K Kuruliszwili, Sergo Kuruliszwili, K Oberlander, Andrzej Pieczyński (tancerz), Agata Rzeszewska (baletnica), Zofia Rudnicka, B Siemiński, Zbigniew Skowroński, Andrzej Szenajch (pan Andrzej, organizator kuligu), J Urbański, Jadwiga Walewska (gość), Edward Wichura (kucharz), Wiktor Zborowski (gość), Emilia Ziółkowska (staruszka karmiąca łanie), Czesław Mroczek (kościelny; nie występuje w czołówce), Zbigniew Zapasiewicz (mężczyzna przy telefonie w "Victorii"; nie występuje w czołówce)
Nagrody filmowe
- 1980 - Krzysztof Zanussi Wenecja (MFF)-wyróżnienie UNICEF
- 1980 - Krzysztof Zanussi Wenecja (MFF)-wyróżnienie OCIC (Katolickie Biuro Filmowe)
- 1981 - Krzysztof Kolberger Koszalin (KSF "Młodzi i Film")-nagroda aktorska
Varia
- Utwór muzyczny: fragmenty utworów
- Muzyka : Franciszek Schubert, Johann Strauss syn, Claude Debussy, Józef Skrzek, Sławomir Łosowski























