filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

PÓŹNE POPOŁUDNIE

PÓŹNE POPOŁUDNIE - galeria
Galeria zdjęć (6)

Psychologiczny portret kobiety, która nie może pogodzić się z nadchodzącą starością, widziany oczami jej dorastającej córki.
Maria Siankowa, masażystka w średnim wieku, mieszka w jednej z poznańskich kamienic wraz z córką Tuńką i sublokatorem Januszem. Janusz jest kierowcą, marzy o dalekich podróżach, prowadzi korespondencję z ludźmi z odległych krajów. Pewnego dnia w mieszkaniu Siankowej pojawia się jeszcze jedna lokatorka - Bożena. Szybko wzbudza ona zainteresowanie Janusza, co wywołuje popłoch u Marii. Kobieta, dotąd skrywająca uczucie do sublokatora, teraz wyznaje mu miłość. Na próżno. Bożena i Janusz niebawem się wyprowadzają. Tuńka natomiast znajduje plik listów do Janusza od jego zagranicznych respondentów. Okazuje się, że matka dziewczyny ukrywała je. Tymczasem, jak na ironię, Janusz z Bożeną niebawem wracają pod jej dach.
Mimo nietuzinkowej obsady, krytyka w miarę jednomyślnie wyróżniła tylko Franciszka Pieczkę w roli Janusza. Dostrzeżono też warsztatową sprawność Aleksandra Ścibora - Rylskiego, reżysera i scenarzysty w jednej osobie. Pisał krytyk: "Główną zaletę scenariusza widzę w tym, że stosunki czworga podstawowych postaci potrafił oprzeć na aluzjach i niedomówieniach, zaś główną zaletę reżyserii - w tym, że owe niedomówienia potrafiła uczynić realistycznie ukrytymi przed oczyma współbohaterów, a dostatecznie czytelnymi dla widza.

Ekipa

PÓŹNE POPOŁUDNIE w innych naszych bazach

Wersja do druku