filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

SHOW

SHOW - galeria
Konferencja prasowa realizatorów filmu. Fot. Jarosław Czembrowski
Galeria zdjęć (40)

Czarek - drobny oszust i fałszywy uzdrowiciel, znalazł się w poważnych kłopotach. Musi uciekać przed zemstą mafii. Nic dziwnego, że informacja o naborze do nowego "reality show" jest dla naszego bohatera prawdziwym zrządzeniem losu. Tak oto Czarek wraz z dziewiątką innych kandydatów trafia do specjalnie wybudowanego Domu - studia tv na samotnej, dzikiej wyspie na jeziorze. Zaczyna się gra między uczestnikami, nawiązują się pierwsze sojusze, konflikty i romanse. Czarek próbuje zdobyć względy najsympatyczniejszej uczestniczki programu - Ali. Program realizuje ambitna Dorota, która zrobi wszystko, żeby namówić uczestników do maksymalnego ekshibicjonizmu. Ponieważ nagroda jest rekordowo duża - wynosi dwa miliony złotych - walka przybiera coraz ostrzejszą formę. Już po kilku dniach mieszkańcami Domu wstrząsa niespodziewana śmierć jednej z uczestniczek. Uczestnicy i widzowie w audiotele zgodnie postanawiają, żeby nie przerywać programu. Ale, jak się okazuje, nie przewidzieli konsekwencji tego "incydentu". Odcięci od świata bohaterowie programu stają w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa. Ktoś morduje uczestników gry, a Czarek, zdemaskowany jako recydywista, jest oczywiście głównym podejrzanym. Sytuacja przypomina "10 murzynków" Agaty Christie i mimo, że kamery śledzą każdy krok uczestników gry, morderca pozostaje nieuchwytny. Na oczach telewidzów trwa wyścig o... życie? Sławę? Pieniądze? Wychodzą na jaw prawdziwe intencje i charaktery uczestników tej osobliwej gry. Czarek, zakochany w Ali, zrobi wszystko, by uchronić dziewczynę przed grożącymi jej niebezpieczeństwami. Show must go on...
Bohaterowie filmu:
Ala - miła, dobra i do wszystkich się uśmiecha. Ceni miłość, a jej ulubiona książka to "Ania z Zielonego Wzgórza". Wszystkich pociesza i podnosi na duchu. Ideał kobiety Czarka. Ale, zdaniem Romana, ma w sobie niebezpieczną drugą naturę.
Agnieszka - blondynka (efektowna) pod każdym względem. Z uczuciem i pazurami. Ostrymi, o czym boleśnie przekonał się Cezary.
Monika - dzięki jej obsesji czystości uczestnicy tudzież telewidzowie maja możliwość podziwiania jej nienagannego ciała pod prysznicem. Jej credo na program: Super się tu bawię, wiem że będę gwiazdą i jak już tu przyszłam nic mnie nie powstrzyma. I nie powstrzymało.
Karina - bardzo młoda mężatka. Nie ma aż takich rozdętych marzeń jak Monika, na początek wystarczy jej, jak zostanie wakacyjną dziewczyną Playboya. Życie w Domu pochłania ją całkowicie: jestem tu drugi dzień i ani razu nie pomyślałam o mężu, stwierdza.
Gruba - najstarsza z pań w Domu. Notorycznie przesala zupę, co stało się powodem ostrego kryzysu w jej małżeństwie z kolejarzem. Wiecznie się odchudza i jest nieszczęśliwa. Miała też w życiu romantyczne przeżycia - tajny romans z pewnym listonoszem o słodkich paluszkach.
Czarek - sieje zamęt wszędzie, gdzie się pojawia. Program nie stanowi tutaj wyjątku.
Roman - twarz roku bielizny męskiej "Fred". W wolnych chwilach dokształca się, czytając Słownik Wyrazów Obcych. Szuka pretekstów, by wyrwać się z Agnieszką do jednego z tzw. prywatnych pokoi.
Polityk - z mało chlubną przeszłością. W SLD znał się na węglu i miedzi, w PSL na radiu i telewizji, obecnie stara się do Platformy Obywatelskiej. Udział w programie ma mu zapewnić nieśmiertelność.
Zenek - smutny. Były mistrz hydraulik, obecnie bezrobotny. Żona go zostawiła i zabrała dziecko, z lokalu go eksmitowali, a ostatnio samochód przejechał mu psa Burka. Przeszedł do Domu, bo na eliminacjach opowiadał dowcipy. Niestety, zasób mu się wówczas wyczerpał.
Euzebiusz - troglodyta.
Piotr - wszedł do Domu jako ostatni i natychmiast został zidentyfikowany przez Czarka jako policjant. Wstydliwy i wypadkowy. Jeśli w Domu jest choć jedna mokra plama na podłodze, mamy gwarancję, że Piotr się na niej poślizgnie i złamie nogę.
Reżyserka Dorota - ambitna i surowa Wielka Siostra, i jej były mąż Realizator telewizyjny. Do Domu przyszli, gdyż zawsze są jakieś wydatki - np. apartament w Śródmieściu do wykupienia. Izolacja i praca 24 godziny na dobę zbliżają ich do siebie, co jak się okazuje, ma zgubne skutki.
Szef - Fartowny. Niespodziewanie spada mu z nieba kilka milionów dolarów. Wystarczy tylko jeden trup.

"Show" jest filmem obliczonym na oczekiwania współczesnego widza. Szybkie zwroty akcji, zabawne dialogi, wyraziste typy bohaterów - to cechy, które czynią go atrakcyjnym. Podobnie jak w poprzednich filmach, Maciej Ślesicki i tym razem chce nadać opowieści szybkie tempo, a nacisk położyć na relacje między bohaterami. Przewrotka goni przewrotkę, bohaterowie raz po raz zmieniają twarze, a finał zaskakuje wszystkich - tak widzów, jak i bohaterów filmu. Zawsze w swoich filmach łączy gatunki, miesza konwencje. Także i tutaj. "Show" zawiera elementy komedii obyczajowej, sensacyjnej, thrillera, a także korzysta z osiągnięć typowo telewizyjnego gatunku, jakim jest "reality show". Wiemy już, że rozmowy toczone przez uczestników wszystkich tego typu programów dzięki sprawnej reżyserii nabierają wewnętrznej dramaturgii i tempa. Maciej Ślesicki zawsze przywiązuje ogromną wagę do właściwego obsadzenia ról, a także do pracy z aktorem. Dziesięcioro (a właściwie - jedenaścioro) uczestników "reality show" i pracownicy stacji tv - to role pełnowymiarowe, wyraziste, soczyste. Trwający ponad pół roku casting, podczas którego przewinęło się przed kamerami ponad tysiąc dziewcząt, pozwolił wybrać ładne, zdolne aktorki, które zagrają rywalizujące między sobą bohaterki programu. Role Czarka, Doroty i Szefa Stacji zagrają gwiazdy: Cezary Pazura, Dorota Segda i Jerzy Stuhr. To nie tylko wybitni aktorzy, ale także ciekawe osobowości, które nadadzą swoim bohaterom odpowiedni format. Wielkim atutem filmu jest scenografia - Dom "Wielkiej Siostry", na malowniczej dzikiej wyspie na jeziorze, sprawia wrażenie niezwykłe. Scenografowi udało się połączyć klimat zamknięcia i klaustrofobii charakterystyczny dla "reality show" z pięknem niepokojącego mazurskiego pejzażu. "Show" jest jednym z pierwszych filmów kinowych rejestrowanych kamerą High Definition. Maciej Ślesicki i Andrzej Ramlau zdecydowali się na wybór tej kamery ze względów głównie artystycznych. Użycie techniki cyfrowej pomoże osiągnąć w filmie efekt zacierania różnicy między światem realnym a światem telewizyjnej fikcji. Technika ta niezwykle sprawdziła się w praktyce - kamera HD pozwoliła na zwielokrotnianie liczby ujęć, co dla reżysera ma znaczenie podstawowe. (teksty pochodzą z pressbooku filmu)

Ekipa

Nagrody

SHOW w innych naszych bazach

Wersja do druku