Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

PO WYROKU

1967
Krzysztof Gradowski

Etiuda dokumentalna Krzysztofa Gradowskiego opowiada o środowisku, w którym wychowali się młodzi ludzie skazani na długie wyroki za gwałt.

Autor Po wyroku ma w swym dorobku filmy bardzo różne. Karierę artystyczną i zawodową rozpoczynał od dokumentu, realizował również filmy animowane, a szerszej publiczności znany jest przede wszystkim jako twórca trylogii o Panu Kleksie. Należał do pokolenia dokumentalistów, obok Krzysztofa Kieślowskiego, Marcela Łozińskiego czy Wojciecha Wiszniewskiego, którzy zaprezentowali swe filmy podczas legendarnego, uważanego za początek "szkoły krakowskiej" ("nowej zmiany") w polskim kinie dokumentalnym, festiwalu w Krakowie w roku 1970. We wczesnych dokumentach Gradowskiego jak Zanik serca (1970), czy Obcym wstęp wzbroniony (1972) dominuje problematyka społeczna. Wyrastają one z potrzeby ukazania obszarów rzeczywistości, które były dotąd w dokumencie pomijane lub traktowane jako marginalne. Dokumentaliści debiutujący na przełomie lat 60. i 70. rozumieli obowiązek ich opisania przy pomocy kamery jako "poziom zero", stanowiący punkt wyjścia do dalszego zgłębiania tematów, zbliżania się do bohaterów, budowania metafor. Warto zaznaczyć przy tym, że ich filmy rzadko bywały wyłącznie interwencyjnymi dokumentami. Pod powierzchnią ukazywanej rzeczywistości ukrywały się uniwersalne sensy. Po wyroku wydaje się dziś zaledwie zapowiedzią talentu dokumentalnego Gradowskiego, ale jednocześnie oglądane na początku XXI wieku wywołuje silny wstrząs emocjonalny, ponieważ uświadamia, w jak niewielkim stopniu zmieniło się polskie społeczeństwo.

Gradowski odwiedza z kamerą warszawską dzielnicę Zacisze. Z pierwszych słów komentarza dowiadujemy się, że w styczniu 1966 roku grupa sześciu wyrostków dopuściła się tam okrutnego gwałtu na dwóch dziewczętach. Każdego z nich skazano na kilkuletnie więzienie. Ekipa filmowa rozmawia kolejno z kolegami skazanych, sąsiadami, pracodawcą i milicjantem, w końcu - z rodzicami. Niemal wszyscy próbują usprawiedliwić ich czyn. Bagatelizują go, zrzucają winę na ofiary, na władzę, która nie potrafi wypełnić młodym ludziom wolnego czasu. Niemal dokładnie rok później w tej samej dzielnicy dopuszczono się podobnego przestępstwa. Kolejni młodzi ludzie oczekują na wyrok.

Forma dokumentalna, którą wybrał Gradowski, bliska jest reportażowi. Ekipa nie ukrywa swej obecności. Twórcy dopytują, podsuwają mikrofon pod usta. W Po wyroku są też sekwencje czysto obserwacyjne, podpatrzone. Ukazują codzienność dzielnicy, typowe miejsce rozrywki, jakim jest praska klubokawiarnia Piosenka. Ton komentarza jest rzeczowy, ale i wyraźnie oskarżycielski. Wydaje się, że bliski filmom "czarnej serii", a jednak mniej napastliwy, uderza nie tyle w rozwiązania systemowe, co w mentalność, schematy myślowe i moralność zbiorowości, która stanie się tak ważnym tematem filmów "nowej zmiany".

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2021 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman