Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

NUMERY

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    2000
  • Premiera:
    2000. 05. 14
  • 45 min

Autorskie przedstawienie Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej według prozy Olgi Tokarczuk. Telewizyjna adaptacja opowiadania "Numery" została zrealizowana przy użyciu wielu środków filmowych. Z pozoru realistyczna historia młodej dziewczyny O.O., która pracuje w luksusowym hotelu jako pokojówka, przeradza się w obraz metaforyczny -symboliczny obraz kolejnych etapów życia człowieka, aż do największej tajemnicy. Tajemnicy końca - śmierci. Kolejne hotelowe numery - pokoje - są dla bohaterki stacjami w drodze poznania samej siebie, a także innych ludzi i samej istoty egzystencji. Wszystkie pokoje tkwią już w moim mózgu... Ja... to za dużo powiedziane, niewiele ze mnie zostaje... - snuje zza kadru refleksyjny monolog wewnętrzny bohaterka, przebierając się w służbowy uniform. - Zdejmuję swoje kolory, zapachy, niewiele ze mnie zostaje... Szefowa, Miss L., surowo upomina - my nie powinniśmy zostawiać po sobie żadnych śladów. Dyskretna służba hotelowa krąży ze swymi wózkami po korytarzach i piętrach. Wchodząc do kolejnych pokoi, O.O. widzi oczami duszy ich lokatorów, z pozostawionych śladów wnioskuje, kim są. Poduszki odbijają ich twarze jak chusta Weroniki. Kobiety często próbują przerobić hotelowe pokoje na namiastki domu, ukorzeniają się, gdzie mogą. A to już następny numer, pokój Japończyków. Tu nie ma rzeczy niepotrzebnych, paprochów na dywanie, zapachu lokatorów. Zadziwiające, że można być w sposób, jakby się w ogóle nie było. Za to z sąsiedniego pokoju rozgardiasz i hałas wylewają się aż na korytarz. M. wychyla kieliszek za kieliszkiem, rozrzuca ubrania, miota się, z wściekłością atakuje drzwi, chcąc je otworzyć. Wydaje dzikie wrzaski pod prysznicem, bełkoce przed lustrem. Uzewnętrznia cały swój wewnętrzny bałagan. Pokojówka robi wszystko, aby po powrocie nie zastał w numerze śladów swojego upadku. I znów nowi goście, inne bagaże. W pokoju przypominającym pobojowisko, wśród pustych butelek i puszek, baloników, kolorowych serpentyn i konfetti, w bałaganie, jaki mogą zrobić tylko dzieci, mieszkają młodzi Amerykanie. Obok na pojawienie się pokojówki czeka samotny mężczyzna - staje przy niej, rozbiera ją wzrokiem. Dziewczyna krząta się coraz szybciej, coraz bardziej nerwowo. Wie, że musi być bardzo uważna. Niebezpieczeństwo powrotu do ery barbarzyństwa nie jest utopią. Młodzi ludzie z różnych krajów, zatrudnieni w luksusowym hotelu, rozmawiają o tym podczas przerwy na herbatę. Kastylijczyk Pedro czyta na głos fragmenty "Władcy much" Goldinga. Wreszcie ostatni pokój, który O.O. bardzo lubi sprzątać. Tutaj wszystkie rzeczy stoją na swoim miejscu. Na pościeli prawie nie ma śladów śpiących w niej ludzi, bez grzechu, bez rozpaczy. W powietrzu nie ma złych snów. Mieszkają tu Szwed i Szwedka, oboje dobiegający kresu. O niej powiadają, że przyjechała do nadmorskiego hotelu umrzeć, on wygląda młodziej, może zawarł pakt z czasem. Rozmawiają niespiesznie, chodzą wolniutko, podtrzymując się nawzajem, nierozłączni. O.O. przerzuca karty Biblii, którą w nocy czytała staruszka i odłożyła, otwartą na stronach Księgi Koheleta. To, co było, jest tym, co będzie, / a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie: / więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem... [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
NUMERY
Opowiadanie
AutorOlga Tokarczuk
2017.02.11 01:22:31
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego