Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

WERNISAŻ

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1991
  • Premiera:13.06.1991

Geneza moich jednoaktówek jest paradoksalna - wspomina w jednym z wywiadów Havel. -Pisałem je szybko, z ochotą i właściwie tylko po to, aby zabawić przyjaciół. W ogóle nie przyszło mi do głowy, że mogą kogoś zainteresować, tym bardziej za granicą. Tymczasem okazało się, że od chwili, gdy zostałem odcięty od teatru, myliłem się wielokrotnie i pomyliłem się także i tym razem: właśnie te jednoaktówki zdobyły popularność największą ze wszystkiego, co napisałem. Tak się złożyło, że "Audiencja", "Wernisaż" i "Protest" są najczęściej wystawiane w teatrze, choć dramatów napisał Havel ponad dwadzieścia. Premierę miały w wiedeńskim Burgtheater jesienią 1976 i od tego momentu (chociaż nie zawsze) grywano je razem. Ustaliła się pewna hierarchia ważności. Najważniejsza przez wiele lat wydawała się "Audiencja" ze swoim cieniutkim i bardzo inteligentnym kontekstem politycznym; najaktualniejszy "Protest", pokazujący wprost obłudę i demagogię systemu socjalistycznego; "Wernisaż" zaś uważano za sztukę najsłabszą i bardzo często opuszczano ją w ogóle. W zmienionej sytuacji politycznej, kiedy nie istnieje już system dyskredytowany w tych sztukach, zupełnie nieoczekiwanie walorów nabrał odtrącany dotąd "Wernisaż". Ta groteskowa, w dużej mierze autobiograficzna, sztuka o ludziach pozbawionych wnętrza, przystosowujących się i akceptujących każdą rzeczywistość, okazała się metaforą znacznie pojemniejszą niż prosta satyra na puste życie w określonym systemie społecznym.
Świat Michała i Wiery zbudowany jest z pozorów. Pozorne szczęście rodzinne i małżeńska harmonia, pozorne zainteresowania, pozorne uczucia - są świadectwem rozpadu tożsamości, utraty wiary w sens czegokolwiek. Wewnętrzną pustkę zagłusza mechaniczna muzyka z zagranicznych płyt, zasłania komplet skomplikowanych urządzeń kuchennych, cotygodniowy seans w saunie. Ten wątły, sztuczny świat domaga się ciągłego potwierdzania swojej wartości, a wszyscy żyjący inaczej stanowią dla niego poważne zagrożenie. Ofiarą takiego myślenia staje się Fryderyk zaproszony na "podziwianie" mieszkania. Michał i Wiera nie mogą pogodzić się z myślą, że ich najlepszy przyjaciel pracuje w... browarze, mieszka w nie urządzonym podług najmodniejszego stylu mieszkaniu, ma zaniedbaną żonę, lubi proste potrawy i w ogóle czuje się dobrze bez wszystkiego, co oni mają. Trzeba pokazać Fryderykowi, na czym polega prawdziwe szczęście i zmusić go do przyjęcia podobnego stylu życia. Niewinne przyjęcie zamienia się powoli w koszmar. Próbując opisać, na czym polega oryginalność teatru Havla i jego swoisty styl, krytycy używają określenia "egzystencjalna groteska". Sztuki Havla wpisane są w czas swojego powstania, pokazują świat, w którym wiele lat żyliśmy: podwójną optykę - oficjalną i prywatną, manipulacje językowe, zabójczą ingerencję sztuczności i pozorów w intymne życie domowe. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 01:38:47
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.plAnna Gostkowska