Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

DWAJ PANOWIE Z WERONY

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1994
  • Premiera:
    1995. 02. 08
  • 85 min

"Szekspir jest jak świat albo życie. Każda epoka znajduje w nim to, czego szuka i co sama chce zobaczyć" - napisał Jan Kott, jeden z najwnikliwszych badaczy twórczości elżbietańskiego mistrza. Słowa te mogłyby się stać mottem inscenizacji Rolanda Rowińskiego. Adaptator i reżyser w jednej osobie zaproponował widzom współczesną transpozycję jednej z wcześniejszych (1594) sztuk Szekspira. Wykorzystał nowy, znakomity przekład poety Stanisława Barańczaka. Całość rozegrał w konwencji próby teatralnej - aktorzy przyjeżdżają do teatru swoimi samochodami, w prywatnych strojach. Stopniowo przeistaczają się w postaci dramatu, a jednocześnie wciąż pozostają sobą - ktoś drzemie w kącie, kogoś wzywa do telefonu sygnał pejdżera, przebierają się, charakteryzują, powtarzają role. Mówią tekst Szekspira tak, jakby opowiadali o sobie i swoich znajomych. Grają wzruszenia i uniesienia bohaterów, ale równocześnie wyczuwalne są relacje i napięcia pomiędzy aktorami występującymi w widowisku. Spektakl zrealizowano w naturalnych wnętrzach i plenerach, m.in. w Łazienkach, stanisławowskiej Pomarańczarni. Elżbietański dramat zyskał współczesną oprawę, także muzyczną - wraz z utworami Dworzaka, Mozarta, Rossiniego, Kalinnikowa, pojawia się muzyka orientalna skomponowana i wykonana przez zespół Mantra, a "Pieśń o Sylwii" śpiewa i gra na gitarze kompozytor Marek Sośnicki - Tammerlan.
Dwaj młodzieńcy z Werony jadą na dwór księcia Mediolanu. Walentyn ma nadzieję zyskać względy Sylwii, która droczy się z nim od dawna. Proteusz czule żegna Julię, wymieniając pierścionki. Przyrzeka jej wierność, lecz niebawem zacznie mówić o swojej miłości w czasie przeszłym. On też pragnie zdobyć Sylwię. Zdradza przyjaciela, oznajmiając Księciu, że Walentyn zamierza w nocy wykraść jego córkę, której rękę ojciec przeznaczył dla Turia. Książę skazuje młodzieńca na banicję, nieczuły na łzy i błagania Sylwii. Co więcej, prosi Proteusza, by oczernił przyjaciela w oczach ukochanej i swą niezrównaną wymową zjednał jej przychylność dla Turia. Proteusz widzi w tym znakomitą okazję, by pozyskać książęcą córkę dla siebie. Tymczasem Julia przybywa do Mediolanu w przebraniu pazia, z bólem obserwuje zabiegi swego ukochanego, ale jako sługa Proteusza pośredniczy w kontaktach między nim a piękną Sylwią. Wkrótce dziedziczka książęcej fortuny wymyka się z dworu. Odkrywszy jej ucieczkę, ojciec i Proteusz podążają za nią, wpadają w ręce zbójców, którym przewodzi Walentyn. Między dawnymi przyjaciółmi dochodzi do walki o kobietę, której obaj pożądają. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
DWAJ PANOWIE Z WERONY
AutorWilliam Shakespeare
PrzekładStanisław Barańczak
2017.02.11 01:33:59
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.plAnna Gostkowska