Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

TRYPTYK

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1996
  • Barwny, 49 min
    Premiera: 12.05.1997

Trzy jednoaktówki, pierwotnie napisane jako słuchowiska radiowe ("Odpowiem na wszystkie pytania" otrzymało w 1995 r. wyróżnienie w konkursie PR II, Radia Kraków i MKiS). Z pozoru są to "tylko" obrazki obyczajowe - proste, zwięzłe relacje o paru wydarzeniach z życia bohaterów. Twórcy spektaklu wydobywają z nich jednak to, co najważniejsze: reakcje ludzi na kłamstwo i podstęp. Charakteryzując podstawowy cel swojego pisarstwa - opis ludzkiego życia - oraz "swoje tematy", którym od lat pozostaje wierny, Kazimierz Orłoś stwierdził: "Najczęściej był to protest przeciwko różnym formom przemocy. W czasach komunistycznych była to głównie przemoc ze strony państwa totalitarnego, funkcjonariuszy tego państwa. Pisałem również o przemocy w relacjach międzyludzkich, codziennych, w zwykłym życiu prostych, szarych ludzi, którzy stale podlegają jakiejś presji. Z różnych stron". W "Tryptyku" jest to przede wszystki presja psychiczna, której podlegają ludzie w sytuacji bezpośredniej konfrontacji prawdy i kłamstwa.
Katalizatorem reakcji bohaterów w trzech jednoaktówkach: "Ogłoszenie matrymonialne, "Pokój 312", "Odpowiem na wszystkie pytania", jest herold złych wieści - Mundek, Przyjaciel, Nieznajomy (wystąpił w tych rolach jeden aktor, Krzysztof Majchrzak). Jego pojawienie się burzy stan względnej równowagi, jest papierkiem lakmusowym, wskazującym poziom indyferentyzmu moralnego portretowanych postaci. Na ogłoszenie matrymonialne "starego wiekiem, młodego duchem romantyka", opuszczonego przez żonę, samotnego profesora, odpowiada młoda, atrakcyjna dziewczyna. Spotykają się w przytulnej kawiarni, Iza opowiada o swoim smutnym dzieciństwie (ojca nie zna, matka była dobra, póki nie piła), o samotnym życiu (młodzi mężczyźni byli, ale poszli sobie). Zafascynowany dziewczyną profesor patrzy na nią oczami ojca, dlatego odchodzi. Pojawienie się "narzeczonego" Mundka demaskuje całą trójkę, obnaża degrengerlodę i fałsz, na który dobrowolnie kiedyś przystali. Odarci z masek, stają się zupełnie innymi ludźmi, lecz czy teraz są autentyczni i szczerzy? W hotelowym pokoju 312 spotykają się Ona i On, w różnych okresach życia, różnych sytuacjach. On jest obsesyjnie, do szaleństwa zazdrosny, słowa Przyjaciela pogłębiają jeszcze nienawiść i strach. Co w życiu dwojga jest prawdą, co fałszem, grą, w której oboje spalają się i wyniszczają wzajemnie? Bohaterowie trzeciej miniatury też borykają się z demonem nienawiści, której zatruwa myśli i serca. Ojciec oskarża syna o nienawistne uczucia wobec młodej macochy, tragicznie zmarłej, niezwykłej kobiety. Syn zarzuca ojcu, że jest ślepy i głuchy, nie chce przyjąć do wiadomości tego, o czym wszyscy już wiedzą, że jego druga żona była agentką SB. Młody człowiek zaprasza do domu jej kolegę z resortu, aby odpowiedział na wszystkie pytania ojca, dostarczył niezbitych dowodów zdrady. Nieznajomy skwapliwie ujawnia misterną sieć inwigilacji, podsłuchów, donosów, jaką oplątywano opozycyjnych intelektualistów. Marta, pseudonim Mewa, zgodziła się wyjść za dużo starszego mężczyznę po konsultacji z przełożonymi, wywiązywała się ze swojej roli znakomicie, do końca. Czy specjaliście od preparowania dowodów można wierzyć? Czy bardziej zabolały profesora złe słowa o zmarłej żonie, czy zarzut "frajerskiej naiwności", z jaką on i jemu podobni "za komuny" patrzyli na życie? Co może osaczonemu, złamanemu człowiekowi posłużyć za ostoję? Wiele jest pytań, z którymi pozostawiają widzów twórcy "Tryptyku". [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

OGŁOSZENIE MATRYMONIALNE

  • Część

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

POKÓJ 312

  • Część
  • 15 min

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

ODPOWIEM NA WSZYSTKIE PYTANIA

  • Część
  • 15 min

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 01:30:26
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WellmanKrzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.pl