Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

PRZYSZEDŁ CZŁOWIEK I WZIĄŁ

  • Tytuł alternatywny: IMIĘ JEJ OLA
  • Film dokumentalny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    2010
  • Barwny,

Ta historia rozpoczęła się w 14 czerwca 2002 roku we wsi Biadaszki niedaleko samego środka Polski we wschodniej części Europy między godziną 14.00 a 15.00. Filmowana była od początku przez 8 długich lat, ale tak naprawdę nigdy się nie skończy. Od tamtego czasu niewyjaśnione zaginięcia na całym świecie można liczyć w milionach. Bolą tak samo mocno, jak bohaterów tego filmu. Czy można to sobie wyobrazić? Nie. Rodzina Bielewskich: ojciec Waldemar, matka Dorota, córki: Iwona, Ania i Ola oraz syn Adrian - do 2002 roku mieszkali w Biadaszkach w wynajętym domu. W końcu postanowili zamieszkać z rodzicami Doroty, którzy żyli w Osowej - miejscowości położonej 10 kilometrów od Biadaszek. Do końca roku szkolnego pozostały wtedy 3 miesiące. Bielewscy podjęli decyzję, że ich 8 letnia córka Ola będzie przez ten czas dojeżdżać do szkoły publicznym autobusem. W nowy roku szkolnym planowali zapisać ją do bliżej położonej placówki. Byli pewni swej decyzji - w Biadaszkach pozostali przecież ich zaprzyjaźnieni sąsiedzi: rodzina Banachów - Janina, Antoni, ich trzy dorosłe córki Karolina, Basia i Arleta oraz 24 letni wtedy syn Robert. To oni mieli się opiekować dziewczynką, gdy ta będzie czekać po lekcjach na autobus powrotny. Nadchodzi 14 czerwca. W tym dniu ostatni raz widziano Olę. Czekała u Banachów na autobus - w międzyczasie pojechała do sklepu po loda. Ktoś ją odprowadzał, ktoś widział samochód odjeżdżający z piskiem opon, ktoś mówił że to ojciec, inni, że jacyś bogaci ludzie z zagranicy. Jedyną rzeczą jaką w ten dzień znaleziono, był tornister zawieszony na płocie. Poszukiwania: policja, straż pożarna, mieszkańcy - bez rezultatu. Pojawiają się pierwsze podejrzenia i pierwsze aresztowanie. Zatrzymany zostaje ojciec Oli - Waldemar. Ponoć pił, groził# W końcu przez przypadkowe badanie poligraficzne (wykrywacz kłamstw) wytypowany zostaje jako sprawca były sąsiad - Robert Banach. Jest wizja lokalna, podejrzany wskazuje włosy. Rozpoczynają się wieloletnie procesy na których kolejno padają wyroki 7, 25 i ponownie 7 lat więzienia. Ostatni wyrok zostaje uprawomocniony. Banach wyszedł na wolność w kwietniu 2010 roku. Nigdy nie przyznał się do winy, mimo, że podawał kilka wersji nigdy nie powiedział, co tak naprawdę zrobił z ciałem dziecka - utrzymywał i utrzymuje, że do przyznania się został zmuszony przez policję. To, co stanęło wyżej napisanym nie oddaje tak naprawdę niczego. Stanowi tylko suchą notatkę - podobne treści można było znaleźć w prasie, posłuchać w audycjach i programach TV. Tutaj trzeba zobaczyć zmieniającą się przez te lata twarz matki, żeby zrozumieć, że oprócz straty dziecka jest jeszcze coś bardziej strasznego. To niepewność, niedokończona żałoba czyli brak możliwości pochówku, brak grobu dziecka i żal tak ciężki, że aż dziw, iż można go dźwignąć. To pretensja nie tyle do ludzi, sprawcy, Boga ile do samej siebie. Trzeba zobaczyć relacje małżonków, znajomych może nawet przyjaciół, które bardzo szybko zmieniają się we wrogie uczucia. Te granice są bardzo cienkie. Należy ujrzeć nie tylko cierpienie matki ofiary, ale trzeba nauczyć się widzieć ze zrozumieniem matkę sprawcy, choć o jakąkolwiek sympatię jest w tym wypadku bardzo trudno. Powinno się cały czas podczas patrzenia na ten film pytać: na kogo patrzysz, co słyszysz i w jakiej kondycji musi być człowiek, by coś takiego się stało. Oglądając ten film oprócz potworności jakich mógł się ktoś dopuścić widać potężną miłość, jakiej na co dzień nie doceniamy . Może warto spojrzeć na Dorotę Bielewską jak na własną matkę? Może zaraz po obejrzeniu tego filmu trzeba do kogoś zadzwonić, pojechać? Może przez pryzmat tej historii trzeba zastanowić się na ile możemy takim ludziom jak Bielewscy pomóc - przecież oni zostali tak naprawdę sami: w wolnym, demokratycznym kraju, w bogatej Europie, w XXI wieku. Ośmioletni okres przez jaki ten dokument był realizowany, to czas w którym wielu bohaterów zmarło, wielu wydoroślało, inni wyjechali. Biadaszki nie są już takie same, ale pytanie wśród mieszkańców tej miejscowości pozostaje to samo: co tak naprawdę stało się z Olą i czy to wszystko jest możliwe? Na pewno o tym filmie nie trzeba pamiętać - jego po prostu się nie da zapomnieć.

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 04:18:48
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.plAnna Gostkowska