Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

FUTRO

  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska, Niemcy (1989- )
  • Rok produkcji:
    2007
  • Premiera:
    2008. 04. 25
  • Gatunek:
    Tragifarsa
  • Barwny, 101 min

    Okres zdjęciowy: 27 czerwca - 31 lipca 2006.
    Plenery: Warszawa (Grochów), Międzylesie, Ursus.

"Rodzinna komedia katastroficzna" - tak określili swój film jego twórcy. Bohater "Futra" jest bowiem zbiorowy - grupa spokrewnionych ze sobą ludzi, należąca do polskiej "wyższej klasy średniej". Akcja toczy się w siedzibie seniorów rodu, czyli małżeństwa Ireny i Henryka Makowieckich. A siedziba to nie byle jaka - okazała willa niedaleko stolicy, otoczona jeszcze bardziej okazałym ogrodem, harmonijnie przechodzącym w las. Na terenie posesji znajduje się m.in. garaż, otwierający się automatycznie przy dźwięku fanfar; łazienka o powierzchni 25 metrów kwadratowych z sedesem wyposażonym w spłuczkę na fotokomórkę, dozującą ilość wody w zależności od ciężaru zawartości przeznaczonej do spłukania, tudzież wielorusztowy grill z wentylacją oraz oczywiście automatyczna (a jakże) kosiarka do trawy, która nie tylko sama kosi, ale również omija przeszkody. Jest też młodziutka gosposia z Ukrainy, skądinąd najsympatyczniejsza postać w filmie. Pozostali bohaterowie, choć pozornie tworzą normalną, dobrze ułożoną i kulturalną rodzinę, stanowią w rzeczywistości spersonifikowaną galerię najrozmaitszych wad, przywar, nałogów, kompleksów, a chwilami wręcz dewiacji, z woli reżysera stopniowo ujawnianych w trakcie trwania fabuły. Krytyka chętnie porównywała film Tomasza Drozdowicza do wcześniejszego o trzy lata "Wesela" Wojciecha Smarzowskiego. I tu, i tam osią fabuły jest rodzinna uroczystość, wyprawiana na zasadzie "zastaw się, a postaw się", co stanowi idealny pretekst do ostrej krytyki dulszczyzny, kultu pozorów i degrengolady na pierwszy rzut oka przyzwoitych ludzi. Dlatego mimo że humoru w "Futrze" nie brakuje, trudno jednoznacznie zaklasyfikować ten film jako komedię. Losy przynajmniej niektórych postaci budzą raczej współczucie (dzieci). Z kolei pozbawione maski pozorów oblicze innych wywołuje momentami zażenowanie i niesmak. Choć "Futro" to długometrażowy debiut Tomasza Drozdowicza, reżyserowi udało się zgromadzić na planie istną plejadę aktorskich gwiazd. Szczególnie dobrze wypadły panie: Teresa Budzisz - Krzyżanowska jako robiąca dobrą minę do złej gry matka rodziny, skrycie marząca o "choć jednym normalnym dziecku"; Agnieszka Wosińska jako kobieta sukcesu, wspomagająca się skrycie narkotykami, by utrzymać trójkę dzieci i męża - alkoholika oraz Roma Gąsiorowska w roli pełnej wdzięku i pozbawionej dwulicowości Ukrainki.
W podwarszawskiej rezydencji państwo Irena i Henryk Makowieccy wyprawiają uroczyste przyjęcie z okazji komunii wnuka Kubusia. Z tej okazji do posiadłości zjeżdża się cała rodzina i najbliżsi znajomi. Ma nawet przyjechać Fischer - niemiecki szef pana Henryka. Dlatego wszystko musi być perfekcyjnie przygotowane. I jest, głównie za sprawą pani Ireny i uwijającej się z nią w kuchni Ukrainki Olenki. Jednak już niedługo po przyjeździe gości zaczynają się pierwsze kłopoty.Najstarszej córce Makowieckich, Grażynie, wyraźną trudność sprawia ukrywanie urazu do rodziców, że od lat faworyzują dzieci jej brata Roberta. Ten zaś jest dobiegającym czterdziestki bezrobotnym, topiącym frustracje w alkoholu. Dręczony kompleksem nieudacznika niedługo po przyjeździe upija się i zapada w głęboki sen. Makowieccy starają się ukryć ten wstydliwy fakt przed resztą towarzystwa i z pomocą Olenki umieszczają Roberta w położonym w głębi domu pokoju. Żona Roberta, Alicja, mimo sukcesów zawodowych i rodzinnych (troje uwielbianych przez dziadków dzieci) jest narkomanką. Mimo że postanowiła tym razem oprzeć się pokusie, jednak "strzela sobie działkę" w luksusowej łazience teściów. Wiedząc o tym, Grażyna wykorzystuje niedyspozycję szwagierki, by zemścić się za rozpuszczanie upokarzających plotek na temat jej rodziny. Z kolei najmłodsza pociecha Makowieckich - Jarek, "pracujący w reklamie" jako futrzany miś, próbuje wyłudzić od rodziców pięć tysięcy na pokrycie kolejnego długu. Kiedy mu się nie udaje, zaczyna dyskretnie oferować płatny seks co lepiej sytuowanym gościom obu płci. Jakby tego było mało pedantyczny i trawiony kompleksami szwagier Roberta robi co może, by popsuć panu Henrykowi przyjemność zachwalania kolejnych zalet jego rezydencji. Na domiar złego Fischer wraz z żoną utknęli w gigantycznym warszawskim korku, a na przyjęciu niespodziewanie pojawia się.. piękna katechetka Kubusia o poglądach, które zdumiewają nie tylko pozostałych gości, ale z pewnością zdumiałyby i papieża. [TVP]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Nagrody
schowaj

  • 2008
    Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych "Młodzi i Film")-Nagroda za scenariusz

FUTRO w internecie

2017.02.11 07:20:20
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman