TRĘDOWATA (1976)
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1976
- Premiera: 1976. 11. 29
- Gatunek: Melodramat
- Dane techniczne: Barwny. 2612 m. 91 min.
Plenery: Łańcut, Książ.
Autorem pierwszej wersji scenariusza filmu był Stanisław Dygat, który ostatecznie wycofał z czołówki swoje nazwisko. Powód tej decyzji wyjaśnił w liście opublikowanym w tygodniku "Film" (numer 30 z roku 1976): "W związku z ukazujacymi się notatkami na temat produkcji filmu "Trędowata" i wymienianym w nich moim nazwiskiem jako autora scenariusza, oświadczam: W ostatecznej wersji scenopisu napisanego przez reżysera Jerzego Hoffmana, twórca filmu odszedł całkowicie od mojej wersji scanariusza i zrezygnował z koncepcji, która była dla mnie usprawiedliwieniem i bodźcem dla dokonania przeróbki filmowej tego utworu fascynującego mnie od dawna i budzacego mój szczególny podziw. To skłoniło mnie do złożenia w Zespole Silesia żądania wycofania z czołówki filmu mojego nazwiska oraz do zrzeczenia się tantiem i wszelkich innych korzyści finansowych. Będąc przekonanym o sukcesie filmu "Trędowata" nie chciałbym dzielić z jego twórcami zaszczytów i korzyści, w których nie będzie mojego udziału. Wdzięczny za umieszczenie tych paru słów pozostaję z szacunkiem. Stanisław Dygat".
Trzecia ekranizacja wydanej w 1908 r. powieści Heleny Mniszkówny (do 1939 r. książka była wznawiana przeszło 20 razy). Tytuł "Trędowata" stał się w powszechnej świadomości symbolem kiczu, hasłem wywołującym charakterystyczne reakcje - miażdżące opinie krytyków i aplauz tzw. szerokiej publiczności. Z takim przyjęciem spotkały się obie przedwojenne adaptacje filmowe - niema z 1920 r., w reżyserii Edwarda Puchalskiego i Józefa Węgrzyna, z Jadwigą Smosarską i Bolesławem Mierzejewskim, oraz dźwiękowa z 1936 r., w reżyserii Juliusza Gardana, z Elżbietą Barszczewską i Franciszkiem Brodniewiczem w rolach nieszczęśliwych kochanków.
Ordynat Michorowski poznaje guwernantkę swej kuzynki Luci. Zakochuje się w pannie Stefanii Rudeckiej, zdobywa jej wzajemność. Ich miłość bulwersuje arystokratyczne środowisko. Szlachetnie urodzone damy i wykwintni panowie podczas balu jednoznacznie dają odczuć ubogiej dziewczynie, że wśród nich zawsze będzie trędowata, a jej małżeństwo z panem na Głębowiczach byłoby niewybaczalnym mezaliansem. Zrozpaczona Stefcia biegnie w strugach ulewnego deszczu przez park. Wkrótce spełni się to, co jej przeznaczone.
Ekipa
- Reżyseria: Jerzy Hoffman
- Współpraca reżyserska: Andrzej Czekalski, Hanna Hartowicz, Walentyna Hoffman, Halina Sprusińska
- Scenariusz: Stanisław Dygat (autorem pierwszej wersji scenariusza jest Stanislaw Dygat, scenariusz nosi tytuł "Obca" (Biblioteka PWSFTviT - sygn. 10691), z powodu zmian dokonanych w scenopisie przez Jerzego Hoffmana nazwisko pisarza nie znajduje sie w czołówce filmu; pełny tekst listu, jaki w tej sprawie napisał Stanisław Dygat publikujemy w opisie "Trędowatej")
- Zdjęcia: Stanisław Loth
- Współpraca operatorska: Wiesław Pyda, Jerzy Majak, Stanisław Matuszewski
- Scenografia: Jerzy Szeski
- Współpraca scenograficzna: Władysław Bielski, Helena Michalak, Stanisław Moruzgała
- Dekoracja wnętrz: Leonard Mokicz
- Kostiumy: Małgorzata Spychalska
- Współpraca kostiumograficzna: Andrzej Brylski, Renata Kochańska
- Muzyka: Wojciech Kilar (temat "walca" został po raz pierwszy wykorzystany w filmie Lokis. Rękopis profesora Wittembacha), Piotr Marczewski (tango i shimmy)
- Wykonanie muzyki: Orkiestra Filharmonii Narodowej (Warszawa) (muzyka Wojciecha Kilara)
- Dyrygent: Wojciech Michniewski (muzyka Wojciecha Kilara), Piotr Marczewski (tango i shimmy)
- Konsultacja muzyczna: Anna Iżykowska
- Choreografia: Witold Gruca
- Taniec: Balet Teatru Wielkiego-Warszawa
- Dźwięk: Stanisław Piotrowski
- Współpraca dźwiękowa: Radzisław Mączewski, Włodzimierz Wiśniewski, Wojciech Lorek
- Imitator dźwięku: Zygmunt Nowak
- Montaż: Halina Nawrocka
- Współpraca montażowa: Jadwiga Ignatczenko
- Charakteryzacja: Maria Lasnowska, Mirosław Jakubowski
- Fryzury: Grażyna Jakubczak, Irmina Stanowska
- Konsultacja: Alfred Majewski, Jan Zamoyski, Andrzej Osadziński, Franciszek Szydełko
- Kierownictwo produkcji: Wilhelm Hollender
- Współpraca produkcyjna: Marek Dobrowolski, Wielisława Piotrowska, Henryk Strzebiecki, Janusz Dąbrowski, Joanna Kopczyńska
- Produkcja: Zespół Filmowy Silesia
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Kierownictwo laboratorium: Marek Pawiński
- Obsada aktorska: Elżbieta Starostecka (Rudecka Stefcia), Leszek Teleszyński (Michorowski Waldemar), Jadwiga Barańska (hrabina Idalia Elzonowska, ciotka Waldemara), Czesław Wołłejko (Maciej Michorowski, dziad Waldemara), Lucyna Brusikiewicz (Lucia Elzonowska), Irena Malkiewicz (księżna Podhorecka, babka Waldemara), Anna Dymna (Melania Barska), Gabriela Kownacka (Rita Szylinżanka), Mariusz Dmochowski (hrabia Barski, ojciec Melanii), Piotr Fronczewski (hrabia Trestka), Zbigniew Józefowicz (Rudecki, ojciec Stefci), Janusz Bylczyński (arystokrata), Barbara Drapińska (Rudecka, matka Stefci), Aleksander Gąssowski (arystokrata), Wiesława Kwaśniewska (Wizembergowa), Andrzej Mrożewski (Wizemberg), Ryszard Ostałowski (książę Daniecki), Józef Para (hrabia Ćwilecki), Andrzej Piszczatowski (hrabia Morykoni), Hanna Stankówna (hrabina Ćwilecka), Ernestyna Winnicka (młoda dama), Cezary Harasimowicz (arystokrata; nie występuje w czołówce), Marlena Miarczyńska (Michalina Ćwilecka; nie występuje w czołówce), Jerzy Moes (nie występuje w czołówce), Maciej Pietrzyk (arystokrata; nie występuje w czołówce)
Nagrody filmowe
- 1977 - Gabriela Kownacka Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego (do 1986 przyznawana przez tygodnik "Ekran")
Pierwowzory
- Pierwowzór: TRĘDOWATA
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Helena Mniszek
