ALCHEMIK
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1988
- Premiera: 1989. 10. 07.
- Gatunek: Film kostiumowy, Film fantastyczny
- Dane techniczne: Barwny. Kopie 35 i 16 mm. 3209 m. 117 min.

- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (4)
Na zamek księcia Fryderyka przybywa wielu podróżnych z różnych stron, by zaskarbić sobie jego względy prezentacją niezwykłych umiejętności bądź wiedzy dostępnej tylko dla wybranych. Jest wśród nich alchemik Sendivius, który pragnie przekonać księcia, iż posiadł tajemnicę uzyskiwania złota z innych metali. Spotyka się z niedowierzaniem ze strony możnowładcy i jego dworu. Zostaje ostrzeżony, że jeśli nie powiedzie mu się próba transmutacji, to spotka go los nieszczęśników torturowanych i zgładzanych w zamkowych lochach. Nadworny alchemik księcia von Lotz, prowadzi Sendiviusa do celi więziennej, gdzie przebywa bliski śmierci mistrz wiedzy tajemnej ze Stralsundu, Tomasz Seton. Potrafił on dokonać przemiany, znał też tajemnicę kamienia filozoficznego, ale nie chciał jej zdradzić księciu, czym naraził się na jego gniew. Sendiviusowi nie udaje się nawiązać z nim kontaktu. W celi obok widzi ciężarną kobietę, wykrzykującą w bólach, że nie chce urodzić potwora. Sendivius, nie zrażony groźbami, przystępuje do próby transmutacji w obecności księcia i jego podwładnych. Kiedy z tygla zaczyna się wydobywać żrący dym, radzi wszystkim opuścić pomieszczenie ze względu na szkodliwość oparów. Książę godzi się na to, zostawiając przed zamkniętymi drzwiami komnaty straż. Wkrótce von Lotz przynosi stamtąd prawdziwe złoto. Sendivius w zamian za dokonanie przemiany prosi Fryderyka o uwolnienie starego i chorego Setona, któremu chce również ofiarować własny powóz i służącego. Książę spełnia jego życzenie, mianując go równocześnie nadwornym alchemikiem na miejsce von Lotza. Tamten bowiem, przerażony przebiegiem porodu hrabianki Amelii (kobiety z celi więziennej), zamordował jej nowo narodzone dziecko, poczęte ze związku z ukrywanym w lochach przybyszem z zaświatów. Książę zaś wiele sobie obiecywał po przyjściu na świat niezwykłego niemowlęcia. Odtrącony von Lotz poszukuje dowodów na to, że nowy alchemik jest oszustem. Badając zawartość jego skrzyni podróżnej odkrywa w niej drugie dno i schowanego pod nim karła, który podczas alchemicznego pokazu podrzucił do tygla bryłkę złota. Zraniony przez karła doczołguje się do księcia, by przed śmiercią wyjawić mu sekret Sendiviusa. Jest już jednak za późno na schwytanie winowajcy, unoszącego się właśnie nad okolicznymi polami na skrzydłach własnej konstrukcji. Sendivius ląduje w umówionym miejscu, skąd wraz ze służącym udaje się do groty, do której przywieziono Setona. Chce z niego wydobyć tajemnicę transmutacji, ale umierający wypowiada tylko kilka słów o wydmach i zielonym jeziorze i kona, wzywając imię swojej żony. Podążający za Setonem najbliższy pomocnik Fryderyka, von Rumpf, od tej chwili zaczyna śledzić Sendiviusa. Alchemik spieszy na dwór księcia Kiejstuta, u którego pozostaje w służbie. Musi tam powrócić mimo swojej nieudanej misji dostarczenia Kiejstutowi Setona, gdyż książę ma w rękach jego żonę i syna. Udaje mu się wybłagać Kiejstuta o ostatnią szansę - wyjazd do żony Setona, której rzekomo powierzył on tajemnicę transmutacji. Na dowód przeprowadza udaną przemianę dzięki znalezionej przy starym alchemiku tynkturze. W ostatniej chwili ratuje swoją żonę i dziecko, wtrąconych do klatki z wilkami. W Stralsundzie przedstawia się jako wędrowny kupiec handlujący relikwiami. Zamieszkuje u Teresy Seton, chcąc od niej wydobyć sekret jej męża. Piękna kobieta, podobnie jak malarz Melchior, dawny przyjaciel Setona, jest wyznawczynią szatana.. Kiedy Melchior przekonuje Sendiviusa, że wszystkie transmutacje Setona były kuglarstwem, zdesperowany alchemik godzi się na przystąpienie do zgromadzenia Czcicieli Szatana. Podczas czarnej mszy w ruinach kościoła, kiedy Sendivius ma zamordować niemowlę składane w ofierze diabłu, zgromadzenie zostaje napadnięte przez inkwizytorów. Sendivius walcząc spada do katakumb pod kościołem, skąd po paru dniach pomaga mu się wydostać, wciąż się nie ujawniając, von Rumpf. Posiwiały i skruszony Sendivius, dowiedziawszy się o śmierci zarażonych wścieklizną żony i syna, wstępuje do klasztoru. Prowadząc zakonne życie nie może uwolnić się ód swojej pasji. Kiedy dowiaduje się od brata zajmującego się sporządzaniem map o istnieniu na wydmach zielonego jeziora, wyrusza na poszukiwanie miejsca wskazanego mu wcześniej przez Setona. W bezludnej okolicy wśród piasków pod Sendiviusem rozstępuje się ziemia. Po chwili jest on już we wnętrzu pojazdu kosmicznego, gdzie widzi otoczoną zieloną wodą piramidę. Zjawia się tu depczący mu po piętach von Rumpf. Sendivius dowiaduje się od niego, że Seton stąd właśnie przyprowadził na zamek więzioną później w lochu istotę, uważaną przez wszystkich za szatana, twierdząc iż przybyła z gwiazd i zna tajemnicę wytwarzania złota. Sendivius i von Rumpf przenikają przez ściany piramidy i zaraz potem nad wydmami ukazuje się ogromny latający spodek, który wkrótce znika w przestworzach.
Ekipa
- Reżyseria: Jacek Koprowicz
- Reżyser II: Tadeusz Proć, Wacław Radecki
- Współpraca reżyserska: Jerzy Prochal, Bożena Politańska-Jakubowska, Anna Nafalska, Dariusz Bitner
- Scenariusz: Jacek Koprowicz
- Zdjęcia: Wit Dąbal, Bogdan Stachurski
- Operator kamery: Bogdan Stachurski
- Współpraca operatorska: Andrzej Ślązak, Zbigniew Jakubowski, Stanisław Matuszewski, Zbigniew Gustowski
- Zdjęcia specjalne: Jan Olejniczak, Zdzisław Linkowski
- Scenografia: Tadeusz Myszorek, Bogdan Solle, Paweł Mirowski
- Scenograf II: Borzysława Chomnicka, Maciej Dybowski
- Współpraca scenograficzna: Grażyna Trybuła, Sławomir Witczak, Marian Danisz, Zdzisław Jagiełło
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska, Ewa Tarnowska
- Współpraca dekoratorska: Kazimierz Augustyniak, Jarosław Dąbrowski
- Kostiumy: Maria Wiłun, Joanna Jarzyńska
- Współpraca kostiumograficzna: Magdalena J. Rutkiewicz, Czesława (Elżbieta) Gorzkowska-Krauze
- Muzyka: Krzesimir Dębski
- Wykonanie muzyki: Zespół Instrumentów Dawnych W. T. M. Ars Nova, Chór "Warszawska Schola Cantorum", Kameralna Orkiestra Filharmonii Narodowej (Warszawa)
- Dyrygent: Krzesimir Dębski, Joseph Merter
- Konsultacja muzyczna: Anna Koprowicz
- Nagranie muzyki: Studio PR (Warszawa)
- Realizacja nagrań: Rafał Paczkowski
- Dźwięk: Marek Wronko
- Współpraca dźwiękowa: Piotr Knop, Włodzimierz Wiśniewski, Wojciech Lorek
- Imitator dźwięku: Bogusław Nowak
- Montaż: Zenon Piórecki, Zbigniew Kostrzewiński
- Współpraca montażowa: Katarzyna Piórecka, Alina Kosek
- Charakteryzacja: Aurelia Łopatowska, Irena Bak
- Współpraca charakteryzatorska: Anna Mamrot
- Kierownictwo produkcji: Wielisława Piotrowska, Jerzy R. Michaluk
- Kierownictwo produkcji II: Tadeusz Drążkiewicz, Marianna Pietrzak
- Współpraca produkcyjna: Piotr Sadowski, Urszula Kowalińska, Ryszard Ulatowski, Ewa Tomaszewska, Alicja Rutkowska, Janina Kubiak, Helena Pawlak
- Kierownictwo planu: Zbigniew Dobrowolski
- Efekty pirotechniczne: Jacek Jeliński
- Projekty plastyczne: Grażyna Trybuła (projekt "statku kosmicznego")
- Konsultacja: Antoni Byszewski, Franciszek Szydełko, Józef Grzeszczak, Aniela Karpeta, Rafał Prinke, Wojciech Czerwiński, Zbigniew Jabłoński, Władysław Garbacz
- Opracowanie graficzne: Barbara Uznańska
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Tor
- Współpraca produkcyjna: Telewizja Polska
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź), Wytwórnia Filmów Oświatowych (Łódź), Studio Filmowe Barrandov
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź), Wytwórnia Filmów Oświatowych (Łódź), Studio Filmowe Barrandov
- Obsada aktorska: Olgierd Łukaszewicz (Sendivius), Michał Bajor (książę Fryderyk), Joanna Szczepkowska (Teresa Seton), Marek Obertyn (Von Rumpf), Michał Pawlicki (Von Lotz), Jerzy Nowak (książę Kiejstut), Henryk Machalica (Vasari), Leon Niemczyk (Zwinger), Mariusz Dmochowski (mistrz Melchior), Mieczysław Voit (spowiednik), Katarzyna Gałaj (Maria), August Kowalczyk (Seton), Henryk Borowski (ojciec Salezy), Mariusz Benoit (ojciec Hieronim), Piotr Wysocki (ojciec Mervill), Marek Frąckowiak (Korwin), Józef Para (Honauer), Dariusz Tomaszewski (Conaro), Krystyna Lech-Mączka (Blanche), Ryszard Marciniewski (Lodovico), Marian Żdenicki (Charles von Caudenberg), Tadeusz Paradowicz (Karl Detiltz), Bogusław Sochnacki (proboszcz Kalsken), Agnieszka Kluk (Amelia Reiche), Jolanta Teska (Urszula Wilden), Katarzyna Bargiełowska (Joanna Berg), Erwin Nowiaszek (krasomóca), Jerzy Kozakiewicz (hipnotyzer Magnus), Wacław Radecki (Łukasz), Robert Rozmus (służący Sendiviusa), Mieczysław Janowski (Johann), Arkadiusz Wojnarowski (Guido), Ryszard Rynkowski (tubadur), Anna Bojarska-Skoczylas (Hortensja), Ewa Zdzieszyńska (akuszerka), Ewa Orleańska (dziecko Sendiviusa), Andrzej Mrozek (brat Albert), Edwin Petrykat (brat Bertold), Grzegorz Gruszka (rozbójnik), Grzegorz Minkiewicz (lekarz u Marii), Anna Garwolińska (Rozalia), Agnieszka Mirowska
- Ewolucje kaskaderskie: Józef Grzeszczak, Marian Gańcza, Krzysztof Fus, Jacek Kadłubowski, Władysław Kita, Jerzy Rogowski, Aleksander Wołejko, Władysław Barański, Janusz Dziubiński (nie występuje w czołówce)
Varia
- Piosenka: BALLADA TRUBADURA
- Muzyka piosenki (-nek) : Krzesimir Dębski
- Słowa piosenki (-nek) : Jacek Skubikowski
- Wykonanie piosenki (-nek) : Ryszard Rynkowski
Patrz także:
- 1988 - ALCHEMIK SENDIVIUS




























