FILIP Z KONOPI
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1981
- Premiera: 1983. 01. 10
- Gatunek: Komedia
- Dane techniczne: Barwny. 2269 m. 78 min.
- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (7)
"Treścią filmu jest jeden dzień z życia tzw. mrówkowca, który zamieszkuje kilka tysięcy ludzi. Jest to właściwie miniatura naszego społeczeństwa. Głównym bohaterem jest architekt Andrzej, będący w konflikcie ze swoim profesorem - entuzjastą budowy kolejnych mrówkowców. Pozostali bohaterowie są podobni do siebie niezależnie od zawodu: Mleczarz, Śmieciarz, Dozorca, Harmonista itp. Również wszystkie mieszkania są podobne do siebie, jednakowo urządzone z jednakowymi usterkami. Wszyscy rano wyjeżdżają do pracy dwoma typami samochodów, gromadnie też powracają. Życie mieszkańców mrówkowca integruje telewizja, którą wszyscy oglądają cały wieczór. Po zakończeniu programu dozorca zamyka klatki schodowe i wszyscy idą spać" - tak Józef Gębski charakteryzował niegdyś swój pełnometrażowy debiut filmowy. Krajobraz prawie jak z Orwella, na szczęście ujęty w nawias komedii, pełnymi garściami czerpiącej z tradycji burleski. Gdyby nie fascynacje reżysera dokonaniami Harolda Lloyda, Bustera Keatona i Jacquesa Tatiego, być może powstałby demaskatorski film społeczny - w roku 1981 idealny kandydat na osławioną "półkę". Tak się wszakże nie stało, co nie znaczy, że w "Filipie..." nie ma ironicznych odniesień do codziennego dnia PRL-u. W końcu Gębski, realizując debiutancką fabułę, cieszył się już sławą Wytrawnego i bystrego dokumentalisty. "Będzie to smutna komedia w duchu Gogola" - mówił w jednym z wywiadów i zaiste nie pomylił się. Zdjęcia kręcono w "rodzinnym" bloku reżysera na warszawskim osiedlu Wawrzyszew.
Andrzej Leski mieszka w ponurym mrówkowcu z żoną, która jest w zaawansowanej ciąży. Krystyna marzy o zmianie mieszkania. Andrzej ma z tego powodu trochę mieszane uczucia, gdyż jako architekt walnie przyczynia się do powstawania takich "cudów budowlanych" jak ich macierzysty, tak obmierzły dla małżonki. Mrówkowiec bowiem zdaje się żyć swoim własnym życiem, w którym mieszkańcy podobni są bezwolnym elementom wielkiej odhumanizowanej maszyny. W życiu Leskich, oprócz depresji żony pojawiają się i inne napięcia. Gosposia odchodzi, Krystyna idzie do szpitala, Andrzej bezskutecznie przegląda kolejne anonsy o zamianie mieszkania. Daremne poszukiwania przerywa telefon z wiadomością, że urodził mu się syn. [PAT]
Ekipa
- Reżyseria: Józef Gębski
- Reżyser II: Karol Dąbrowski
- Współpraca reżyserska: Dorota Sierakiewicz, Jadwiga Sztendur
- Scenariusz: Józef Gębski
- Dialogi: Maria Czubaszek
- Zdjęcia: Stefan Matyjaszkiewicz
- Operator II: Stanisław Jaworski
- Współpraca operatorska: Witold Łucyk, Roman Taborski
- Scenografia: Andrzej Borecki
- Scenograf II: Dorota Ignaczak
- Współpraca scenograficzna: Larysa Balcerek
- Dekoracja wnętrz: Teresa Gruber
- Rekwizyty: Wojciech Borowski
- Kostiumy: Hanna Morawiecka
- Współpraca kostiumograficzna: Eleonora Buhl
- Muzyka: Wojciech Karolak
- Dyrygent: Wojciech Karolak
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska, Igor Pogorzelski (nie występuje w czołówce)
- Dźwięk: Ryszard Krupa
- Współpraca dźwiękowa: Igor Pogorzelski
- Efekty dźwiękowe: Stanisław Hojden
- Montaż: Jadwiga Zajicek
- Współpraca montażowa: Małgorzata Masalska
- Charakteryzacja: Irena Czerwińska
- Współpraca charakteryzatorska: Maja Gawińska
- Transport: Andrzej Leśniewicz (nie występuje w napisach)
- Kierownictwo produkcji: Stefan Adamek
- Kierownictwo produkcji II: Bolesław Borowicz, Wojciech Łyszczarz
- Współpraca produkcyjna: Krzysztof Waś, Renata Mirecka, Maria Kowalska
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Iluzjon
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Jerzy Bończak (Andrzej Leski), Kazimierz Brusikiewicz (ankieter z administracji), Irena Byrska (matka Krystyny), Bożena Dykiel (Jańcia Bogacka, służąca Leskich), Filip Gębski (Łukasz, syn Leskich), Wiesław Gołas (fryzjer Czesław, narzeczony Jańci), Wiesław Drzewicz (podglądacz donosiciel), Jan Himilsbach (harmonista na weselu Jańci i Czesława), Janusz Kłosiński (pan Władzio, dozorca), Andrzej Kopiczyński (Wiśniewski, kolega Leskiego), Lidia Korsakówna (pani Basia, sekretarka profesora), Barbara Krafftówna (Zosia, żona profesora), Laura Łącz (córka Buzowskiej), Bronisław Pawlik (profesor), Wojciech Siemion (naczelnik), Wanda Stanisławska-Lothe (ambasadorowa Buzowska), Włodzimierz Stępiński (sąsiad z krzywą podłogą), Magdalena Wołłejko (Krystyna, żona Leskiego), Zenon Laskowik (fachowiec), Tadeusz Osipowicz (fachowiec), Bohdan Smoleń (fachowiec), Rudolf Schubert (fachowiec), Iwona Biernacka (koleżanka Leskiego z pracy; nie występuje w czołówce), Marian Glinka (kolega Leskiego z pracy; nie występuje w czołówce; infomacja z FSP 12/82), Witold Kałuski (właściciel malucha; nie występuje w czołówce), Helena Kowalczykowa (żona dozorcy; nie występuje w czołówce), Andrzej Krasicki (mężczyzna rozmawiający z dozorcą; nie występuje w czołówce), Justyna Kulczycka (nie występuje w czołówce; informacja z FSP 12/82), Juliusz Lubicz-Lisowski (ojciec profesora; nie występuje w czołówce), Jan Nowak (nie występuje w czołówce; informacja z FSP 12/82), Borys Marynowski (nie występuje w czołówce; informacja z FSP 12/82), Jerzy Moes (kreślarz; nie występuje w czołówce; informacja J. M.), Jerzy Zygmunt Nowak (kolega Leskiego z pracy; nie występuje w czołówce), Ewa Pielach (gość na weselu Jańci i Czesława; nie występuje w czołówce), Eugeniusz Priwieziencew (kolega Leskiego z pracy; nie występuje w czołówce), Tadeusz Somogi (sprzedawca w sklepie RTV; nie występuje w czołówce), Jacek Strzemżalski (dostawca telewizora; nie występuje w czołówce), Tadeusz Wojtych (mężczyzna pokazujący drogę na Gogola; nie występuje w czołówce)
