RĘCE DO GÓRY

Film fabularny
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1967
Premiera: 1985. 01. 21
Gatunek: Film polityczny
Dane techniczne: Barwny + czarno-biały, wirażowany. 2153 m. 76 min. Film "Ręce do góry", zrealizowany w 1967 roku, nie wszedł na ekrany. Kiedy w 1981 roku zaistniala możliwość jego rozpowszechniania, Jerzy Skolimowski dokręcił prolog. Zrealizowany został na taśmie barwnej, film właściwy - na czarno-białej. Ostatecznie wszedł na ekrany w 1985 roku bez prologu.

: Galeria zdjęć (7)

Prolog: Jest on jak gdyby komentarzem do historii sprzed czternastu lat. Składa się z luźnych scen. Pierwsza jest rozmową reżysera z samym sobą o tym, dlaczego robi filmy. Następne sceny to: Bejrut czasu wojny domowej - wizja zagłady; rozmowa z Volkerem Schlondorffem na planie jego filmu; powstanie warszawskie i zabawy w wojnę współczesnych dzieci warszawskich; rozmowa reżysera w Londynie w sprawie wprowadzenia "Rąk do góry" na polskie ekrany; przyjazd ekipy filmowej do Warszawy . . . Po dziesięciu latach spotykają się na zjeździe absolwenci Akademii Medycznej. Brak tylko jednego z nich. Przysłał depeszę. W czasie bankietu zostaje ona odczytana. Nadawca jest lekarzem na wsi, prowokuje kolegów do złożenia mu wizyty. Kilkoro z nich decyduje się na wyjazd, ale po to, by mu - jak mówią - skuć mordę. Ponieważ już żaden pociąg osobowy w tamtym kierunku nie odchodzi, wsiadają do towarowego. Odbywa się swoista psychodrama. Nazywają siebie markami posiadanych samochodów. Alfa, jej mąż Romeo, Opel Rekord, Wartburg, Zastawa. Okazuje się, że ich marzenia, a także osobiste i zawodowe ambicje, pozostały nie zrealizowane. Zapomnieli o swoich ideałach. Wspominają lata studenckie. Byli zetempowcami. Kleili gigantycznych rozmiarów portret Stalina, ale przez pomyłkę dokleili drugą parę oczu. Uznano ich za politycznych prowokatorów albo świadomych wrogów. W atmosferze zakłamania, fałszu i asekuranctwa odbyła się rozprawa przed sądem zetempowskim. Tylko Zastawa miał odwagę zapytać swych sędziów: czy wyjście, koledzy, już wcześniej nie zdecydowali o nas? Usunięto go ze studiów wyrzucono z akademika i ZMP. Usiłował popełnić samobójstwo . . . Wszystko wskazuje na to, że Zastawa jest tym lekarzem ze wsi, który przysłał depesze i sprowokował swych kolegów do wyjazdu. Rano okaże się jednak, że wagon stoi w tym samym miejscu, w którym w nocy doń wsiadali. Był tylko przetaczany, po czym wrócił na stare miejsce . . .

Ekipa

Reżyseria: Jerzy Skolimowski
Scenariusz: Jerzy Skolimowski, Andrzej Kostenko
Zdjęcia: Witold Sobociński, Andrzej Kostenko
Scenografia: Jarosław Świtoniak
Muzyka: Krzysztof Komeda
Dźwięk: Jan Czerwiński, Norbert Zbigniew Mędlewski
Montaż: Zenon Piórecki, Grażyna Jasińska, Krystyna Rutkowska
Charakteryzacja: Iwona Kamińska, Anna Śmiech
Współpraca: Barbara Sass, Andrzej Wróbel, Jacek Dzik, Andrzej Gronau, Jerzy Szurowski, Irena Włodarczyk, Marzanna Samoraj, Elżbieta Łupińska-Stępniak, Ewa Symko, Henryka Dancygier, Joanna Lelanow, Józef Jarosz, Wiesława Karwańska, Maria Mazek, Teresa Bonder, Piotr Figielski, Zenon Wilk, Stanisław Wohl, Czesław Jacenko, Zbigniew Stanek, Hieronim Langner, Jerzy Białek, Stanisław Matuszewski, Piotr Obłoza, Jadwiga Ignatczenko, Stefan Kessel, Ewa Sławińska, Jan Kalisz, Stanisław Hojden
Kierownictwo produkcji: Tadeusz Karwański, Jerzy Nitecki
Produkcja: Zespół Filmowy Syrena
Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź), Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
Obsada aktorska: Jerzy Skolimowski (Andrzej Leszczyc - Zastawa), Joanna Szczerbic (Alfa), Tadeusz Łomnicki (Opel Rekord), Adam Hanuszkiewicz (Romeo), Bogumił Kobiela (Wartburg)

Nagrody filmowe

1981 - Jerzy Skolimowski Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-nagroda dziennikarzy
1981 - Jerzy Skolimowski Barcelona (MFF)-Wyróżnienie Specjalne